spannend...

blogverslaving op *uit* modus.

het belooft een drukke én spannende dag te worden. misschien breng ik morgen wel the one and only gypsy's goed-nieuws-show...

verdraagzaamheid in de praktijk

we spreken gisteravond en gypsy is met lief op huizenjacht. we zijn op weg naar huis n°duust-en-tachentig. jawel, we drijven nog steeds op het warme gevoel van de 0110 concerten en dat onlokt bij ons frivoliteiten als: "hihi, der woont hier nen vlaams blokker in 't straat, en goh-goh en zouden we hier wel durven komen wonen?". een tweetal seconden later staan we voor een kast van een huis met sp.a borden in het voortuintje. aha, het is hier dat we moeten zijn, denk ik nog. enkele tellen later staan we in een ruime living, alwaar de vrouw des huizes ons entertaint terwijl de makelaar een ander stel geïnteresseerden rondleidt. fijn, fijn krijgen we meteen wat inside information mee: dat ze uit het huis vliegen (we kennen dat), dat ze het zelf zouden kopen maar dat er te veel kosten aan zijn (thank you very much for informing us!).

plots gaat alles snel, madam en meneer modaal beginnen zenuwachtig te worden, want ja, laat ze zich plots ontvallen: "mee die turken ier in mijn huis, da ze maar rap weer buiten zijn". euhm, wablief. en vertrekken doen ze, het jonge koppel met snoezige baby. wij zoeken snel onze toevlucht bij de makelaar, waarvan we hopen dat hij ons back-to-business brengt. dit moest er echter eerst nog uit: "ja sorry, tis een beetjen later geworden want ja, dàt vorig kop-pel", zegt de makelaar op een smalend toontje, "euhm ja die moeten ramadammen of azo iets". *gniffel*, *gniffel*, doet het drie-stemmige koor. juist ja, wij horen dat jan en mariet modaal én de aalgladde sjieke makelaar die hele ramadan maar onnozel en wat debiel vinden. en dan is plots alle rust terug, en worden wij ingehaald als de eerste beste modelburgers (ze moesten eens weten), bijna als de verloren zoon en dochter.

pats-boem-weg is het warme gevoel dat ik overhield aan de reportages over de 0110 concerten. het ergste van al is dat deze mensen dat soort uitspraken doen op een toontje alsof dat de normaalste zaak van de wereld is, zelfs met een air van 'kijk eens hoe intelligent, ja hip ik ben!'. alsof het weren van turken uit de rand van gent een burgerplicht is. ja, steek ze maar allemaal in de brugse poort, het dampoortkwartier, de muide of aan het van beverenplein. en klaag dan maar steen en been over de ghettovorming. zo snugger zijn we blijkbaar. en ik die al gechoqueerd was door de blijkbaar courante mededeling dat 'der hier in deze buurt weinig tot geen allochtonen wonen hoor!' . noem me naïef of mislukt politiek correct, maar dat is niet het soort informatie die ik verwacht te krijgen bij het bezichtigen van een huis.

verdraagzaamheid, my ass. djeezes, het gaat hier over een basisbehoefte des mensen. shelter you know. ik kan alleen vermoeden hoe onze 'gekleurde' medemens behandeld wordt bij zijn huizenjacht: onheus, een mooi huis en rustige buurt onwaardig. als ik er al triest en kwaad van word, hoe moeten zij zich daar bij voelen vraag ik me dan af.

mijn heimat, in het nieuws

aha, ds-online zit dus in een nieuw kleedje. voor een gewoontedier als gypsy is dat een bummer. maar allez, nu ik een toer gedaan heb, denk ik wel mijn weg terug te vinden. en zoveel is er nu ook weer niet gewijzigd. dank ook aan misel voor de toelichting. mijn virtuele ontdekkingstocht bracht me zelfs bij de ds-quiz, alwaar één van de vragen over mijn oud scholeke ging:

Beelden van welke gebeurtenis, die op internet circuleren, veroorzaakten nogal wat ophef in een college uit Eeklo?

• Scholieren die zijn (zich?) omkleden voor de turnles
• Een drinkgelag in de leraarskamer
• Een (verloren) voetbalwedstrijd tegen een meisjeschool
• Een massale vechtpartij tussen de studenten

het betreft weldegelijk een multiple choice vraag, maar als ik zo even herinneringen oprakel zijn ze allen mogelijk. denkend aan de mooie tijd daar, zou ik op het tweede gegokt hebben. u kunt hier en hier lezen dat studenten aan het onze-lieve-vrouw-instituut (of is het intussen 'college'?) zich over de middag tegenwoordig amuseren met batteren -het enige correcte antwoord is dus nummertje vier. ze kunnen bij ds-online volgende week misschien een leuk vraagje rond dit verzinnen?

go lien, go lien!!!!

Mensen, graag jullie aandacht voor volgend item in de Terzake06 van deze avond:

De nieuwe tijden
Terzake06 XL opent vanavond met 'Nieuwe Tijden', over nieuwe en onconventionele manieren van campagne voeren. Zo zetten kandidaten heel ongewone filmpjes van zichzelf op het net.
Ivo Belet van CD&V bijvoorbeeld. Tiens, is die mens geen flink eind in de veertig?! En ook Lien Braeckevelt van de SP.A heeft van die filmpjes laten maken, waarin ze zich nogal blootgeeft.
Een reportage over de making of en een debat met de twee nieuwe sterren van het virtuele witte doek.

U kijkt toch ook?

vraagje

correct me if i'm wrong, maar de 'snelnieuws'-knop op website van ds is precies foetsie! weet iemand waar deze heen is? en of deze snel terug komt?

gypsy is moe

neen, we zijn er niet geraakt gisteren, naar het gentse 0110 concert. en niet omdat we als weldenkende progressieveling één of ander gesofistikeerd argument tegen ontwikkeld hadden, wel om de simpele reden dat we der volledig door zaten... hoe dat zo gekomen was? één antwoord: het fietsweekend in de ardennen! 't was door de band genomen vréé wijs, en zeker voor herhaling vatbaar mits enkele aanpassingen:

• als we in de ardennen nog eens 85km op één dag fietsen dan moeten we beter voorbereid zijn en liefst al een tijdje gestopt zijn met roken
• drank -en eetfestijnen gaan niet zo goed samen met bovenstaande exploten
• de aankoop van een zeemvellenbroekje is in deze ten sterkste aangewezen
• de vriendjes krijgen een handleiding waar één agendapunt in opgenomen staat: niemand, maar dan ook niemand stelt zichzelf vrij van de opkuis. een mega-chalet annex buitenhuis met drie man van naaldje tot draadje opkuisen is NIET wijs en nog minder grappig, i tell you
• we plannen zulk een weekend nooit meer temidden van hectische dagen op het werk
• co-pilots worden op voorhand aangesteld, en zullen zich beter voorbereiden dan louter een mappy planneke afprinten. m. is bij deze vrijgesteld voor alle volgende uitstapjes.
• we behalen een hoger gemiddelde dan 5u slaap per nacht

nog één dagje

morgen is het eindelijk zover. dan vindt het congres plaats waar ik mede verantwoordelijk voor ben. 'haten' staat niet bepaald in mijn woordenboek, maar in geval van dit soort bijeenkomsten dien ik me toch op zijn minst te gewagen aan uitdrukkingen als 'een hartsgrondige hekel hebben aan'. nog niet in het minst omdat dit soort gebeurtenissen wel eens, overigens dik tegen mijn zin, mijn hele zijn kunnen bepalen... het einde van de wereld is het niet hoor, alleen word ik er steevast zenuwachtig en a bit cranky door. nochtans zijn we goed voorbereid en heb ik alle vertrouwen in een goede afloop. vergelijk het met het typische onbehaaglijke gevoel dat je hebt, de dag voor een zwaar examen. het is een beetje flauw en het zou niet mogen, maar hetgeen ik op dit moment het meest naar verlang, is dat bevrijde gevoel dat ik ongetwijfeld zal hebben, morgenavond op de trein, op weg naar huis.

over drukte en collateral damage

naar het schijnt bestaat dat: mensen die zonder verpinken hun voordeur toegooien van het moment zij een leurder op hun dorpel menen te ontwaren. ik vraag me af hoe zij dat doen en of zij erna wroeging ondervinden. vanmiddag kwam er ten huizen van gypsy zo één langs met spoeglelijke kaartjes, stylo's en stiftjes in aanslag. de verkoper in kwestie passeerde echter niet op het juiste moment.

het steekt me namelijk wat tegen de laatste dagen: de ongewoon hoge werkdruk, de huizenjacht (i know, we zijn nog maar pas bezig) en het bericht dat ik de komende maanden wel héél vaak home alone zal zijn, maken samen een hele boel kleine kopzorgen. en deze uiten zich op hun beurt dan weer in een stressbal van formaat ter hoogte van het middenrif. neen, stressbestendig zijn we niet. ook blijkt het zo dat ik genoeg kalle ben om mij op zulke momenten de domste dingen eerst aan te trekken.

het voorbeeld van de leurder dus. toen daarnet de de deurbel ging ontplofte ik zowat van ambetantigheid. aaargghhh want ja, we waren dan eindelijk eens geconcentreerd bezig met ingewikkelde dingen (nu ja, ingewikkeld...). ik trek die deur open en staat daar een zielig ventje met, zoals ik al zei, spoeglelijke kaartjes, stylo's en stiftjes in aanslag. dat hij op het verkeerde moment daarmee afkomt, dat hij de 15de is dit seizoen of dat ik een yup ben op vlak van stylo's en de brol van zijn 14 voorgangers dan wel gekocht heb maar nooit gebruik, kan die arme man natuurlijk niet weten. de logica van de de voorbije dagen vertelt me bovendien dat time redelijk wat money waard is, en hierdoor begon ik bij het zien van deze onbekende mijn hoofd automatisch van links naar rechts te schudden. misschien kwam dat, door mijn geëxalteerde staat, ook wel voor als een redelijk heftig en overtuigend NEEN!

BOL HET AF!!!! moet hij begrepen hebben, want zo snel zag ik zelden een verkoper vertrekken. van dat effect ben ik dus geschrokken. deze loepzuivere NJET had ik helemaal niet beoogd, en ik had gerust het verhaal willen uithoren van de kindertjes die ik zou steunen door de aankoop van stylootjes e.d.m. een 'neen, dank je maar veel succes met uw verkoop' is wat ik dan normaal pleeg te zeggen... wat ik nog juist kon zien in de ogen van het triestige ventje was slechts dit: "aha weer zo een onverschillige en onbeleefde trien" . en dat beste mensen, trek ik me dus aan hé. tijd om een cursus yoga te gaan volgen, denk ik dan.