Posts tonen met het label flink. Alle posts tonen
Posts tonen met het label flink. Alle posts tonen

16.1.08

meeloper

ha! het leen sluiten uit voorzorg! dan hebben wij gisteravond van door-de-wind-door-de-regen-dwars-door-alles-heen gedaan.

het tam kind in mij mag fier zijn op zichzelve. volgens mijn supersonische sensor deed ik een afstand van 5.64km, goed voor 429 calorieën. ik loop nog altijd bedroevend traag, dus die snelheid laten we even terzijde. niettemin kreeg ik op het eind felicitaties van paula radcliffe, wat betekent dat er beterschap is. en ja, ook dat uitwaaien deed deugd.

11.2.07

vandaag...

... ben ik precies drie maand gestopt met roken

... heb voor de eerste keer in mijn leven vier keer acht minuten aan één stuk gerend (met maar 1 à 2 minuten wandelpauze tussen!)

... heb ik vastgesteld dat ik circa twee van de vier extra rokers/eindejaarskilo's kwijt ben

... ben ik precies een beetje heel hard aan het stoefen op mezelf.

5.2.07

gypsy en de kracht van het kuisen

toen ik gisteren ons ramen stond te kuisen -i kid you not, wacht nog eens voor zij die het niet geloven: toen ik gisteren de ramen stond te KUISEN, bedacht ik me opeens vanalles en nog wat. duuzenden, zeg maar tientallen blogideetjes dwarrelden er op los... bij deze: het is waar wat sommigen zeggen, bloggen ordent uw gedachten! yiha! maar intussen ben ik zo goed als al die hersenkronkels vergeten.

wel herinner ik me dat ik het zou hebben over de ongelooflijk wijze rondleiding in de boekentoren, georganiseerd door deze sympathiekerds. en dat ook ik een oproep zou moeten lanceren. ola, de stemronde is al gepasseerd, zie ik nu. shame on me. kunt u allen dan misschien heel hard duimen dat de boekentoren het haalt? oei, en dat voor een sint-amandsbergse.... campo santo is ook nog in de running hé.

over wonen in sint-amandsberg gesproken. rechtover ons wonen twee bejaarde koppeltjes. de vrouwtjes zien we slechts heel sporadisch verschijnen vanachter hun respectieve gordijnen, de peetjes staan op regelmatige basis op inspectie aan de voordeur. de ene staat er altijd goedlachs te wezen, de ander vind je twee dorpels verder met een bakkes tot op de grond. wat ik me zo bedacht toen ik hen beiden tijdens het kuisen (!!) zag staan, is dit: ik hoop zo hard dat we mogen eindigen als dat vriendelijke koppel; en niet als een verbitterde, verschrompelde, triestige mens. een goeiendag bij tijd en stond, een knik van herkenning, jawel dat kan het verschil soms maken...

en zo ging het maar door en door in dat hoofdje van me. miljaar denk ik dan, who needs yoga e.d.m.? laten we gewoon vanaf nu met z'n allen de ruiten kuisen. peace, love and understanding verzekerd! of werkt de kracht van het ruitenkuisen niet bij iedereen op eenzelfde wijze?

5.1.07

meeloper

wat nu volgt is een beetje van een belachelijke mededeling. niet zozeer de mededeling op zich, maar vooral de aard van de boodschap is dat. die heeft namelijk betrekking op één van mijn goede voornemens. en de eerste week van januari lopen stoefen over hoe goed het niet gaat met uw goed-voornemen is redelijk not done, vind ik. allez ja, toch zeker met het oog op de volharding en het slagen ervan... soit, bij deze mijn allerpersoonlijkste disclaimer van-kom-mij-achteraf-niet-in-mijn-gezicht-uitlachen a.u.b. maar het zet ons wel onder druk, en dat is nog zo slecht niet.

waar het over gaat? de kilo's, hé.

moet u weten: gypsy is een absolute ramp op vlak van diëten. daar moet ik nog niet eens aan proberen denken, of ik krijg al een onweerstaanbare drang naar het vettigste dat er bestaat. ik leef evenwel nog altijd in de veronderstelling dat ik min of meer mag blijven eten wat ik wil, zolang er maar bewogen wordt. optie b dus. me al fietsend door het leven sleuren doe ik al, maar daar vermagert een mens kennelijk niet erg snel/veel van. zwemmen is te omslachtig. volley en squash doe ik heel graag maar veel te weinig, ook al wegens omslachtig.

de gruwelijke conclusie: haal die loopschoenen vanonder het stof, gypsy! (god knows hoe hard ik lopen-om-te-lopen verfoei)

zo gezegd, zo gedaan. gezien de totale mislukking van de vorige poging -al moet hier ook gewezen worden op een verzwikte enkel- hebben we er dit keer een extra hulpmiddel bijgehaald... tatarara.... de start-to-run podcast met evy! daarmee is het helemaal officieel: gypsy is ne meeloper.

hoe het gaat? veel beter dan verwacht eigenlijk. geen rode tomat-toestanden, ook is er veel minder van dat luid en schaamtelijk gehijg te horen dan bij de vorige poging. wat ik wel weer doe, is strompelen in plek van lopen -zouden de passanten doorhebben dat ik weldegelijk aan het joggen ben?, vraag ik me soms af. maar kom, we hebben les 2 zopas uitgestrompeld en we voelen ons fantastisch goed met onszelf. die podcast werkt! vreselijke muziek, dat wel.

15.12.06

mefisto

vanavond ga ik hierheen. ben benieuwd wat het wordt. gypsy en cultuur met een grote C -als in kunst met een grote K- dat wil niet altijd samengaan... maar wanneer dat wel het geval is, dan mag het er al eens *beng* ofte der-volledig-op-zijn. en daar doen we het voor, nietwaar? we zien wel hoe het straks uitdraait met mefisto.

het is een leuk vooruitzicht, en al zeker omdat het in antwerpen te doen is. vriendin h. zie ik véél te weinig, u weet ook hoe dat gaat. hoewel we mekaar amper kenden, zijn we een tweetal jaar terug, topetegare door syrië en jordanië getrokken. een fantastische -wat zeg ik: het was niets minder dan de fantastischste reis(ervaring!) ooit. en dan weet je het wel: dit klikt. anyways, zij woont in antwerpen, ik in gent... veel meer tekening moet daar niet bij gemaakt worden. en toch, dankzij deze gewaardeerde connectie kijkt gypsy aan tegen een uitstap naar die andere grootstad. of het iets met een reputatie te maken heeft, zou ik niet kunnen zeggen, maar vriendin h. heeft tevens een kroegentocht aangekondigd. en daar krijg ik zowaar een exotisch gevoel bij, zo gaan stappen in antwerpen. for the record: lief, die gaat zijn blommekens buitenzetten in bruh-he.

17.11.06

een nieuwe trend?

hallo iedereen! was ik jullie tussen al de grumpyness in vergeten te vertellen wat een verantwoord weekend wij gehad hebben, vorige week. neenee, van wilde braspartijen, heftige feestjes en café-slijtageslagen geen sprake. kijk eens aan zeg, drie cultureel-verantwoorde activiteiten stonden er op ons program! dat moet een unicum zijn.

activiteit 1, donderdag. toen trokken we hierheen. als het aan mij ligt wordt dat een jaarlijkse traditie. maar dan zonder fan. hij had het na een uur al gezien en begon een beetje ambetant te worden. zo in de trant van: "maar ik heb dat boek al een keer gezien"... "ge kunt hier nergens roken"... kortom: als fervent niet-lezer zag hij er zo het nut, en nog minder de amusementswaarde van in.

a day later stonden we aan de de andere kant van het land, in bruh-he -niet mijn favoriete plek, zo weten sommigen al langer dan vandaag. maar kom, de cactusclub en de bijhorende magdalenazaal mogen er zijn. de ex-schoolgenootjes die er rondliepen ook (altijd fijn om oude bekenden tegen het lijf te lopen). het optreden van mono was tja, hoe zouden we het zeggen... een beetje heel erg monotoon op den duur? maar dan wel op esthetisch verantwoorde wijze: vrouwen met een basgitaar zijn altijd sexy, zeker als die uit japan komen, zo heb ik ontdekt.

zondag stond -goh, goh, gevarieerd werd opeens wel- een heel andere activiteit op het plan, nl. een tentoonstelling! eerlijk waar, daar ben ik een beetje onder de indruk van (wij naar een tentoonstelling!). belangrijker om melden is dat de expositie zelf indruk gemaakt heeft. en dat terwijl ik hoegenaamd geen onvoorwaardelijke kubrick-fan ben. i.t.t. sommige van zijn films kon het verhaal-achter-het-verhaal me wel voor de volle drie uur boeien. allen daarheen zou ik zo zeggen!

rest de vraag of er een trend gezet is? hmmm, voorlopig nog niet, denk ik. dit weekend staat vooral in het teken van het grote verjaardagsfeest ter ere van ex-collega (jukkie, wat een vies woord is dat zeg) m. die deze week op tram 3 gesprongen is...owwww yeah en yiiiiii-haaa, a party it will be (waarmee ik me alvast voorbereid op het thema). verantwoorde en educatief verrijkende weekends zullen voor een andere keer zijn.

14.11.06

gggrrrr

helaas pindakaas! gypsy loopt er de laatste dagen niet hyper, wel grumpy bij. het zij zo. oef, vanavond is er volleybal. het hoeft eigenlijk niet vermeld, maar gemept zal er worden op die bal.

16.10.06

and the story continues

jewel, beste mensen, het houdt niet op. vandaag zal zich alweder een historisch feit voltrekken. ahum, in het leventje van gypsy welteverstaan. na het ondertekenen van het compromis en het overmaken van het voorschot, zijn we beland bij heel de leningskwestie. vandaag gaan we bij de immotheker uitzoeken welke lening bij ons past (whiiii, laten we gewoon doen alsof het over een broek gaat), en deze meteen aanvragen... *gypsy oefent nu reeds de plooi in haar gezicht die zegt*: "juist ja, dat klopt als een bus. ik begrijp volledig wat u bedoelt." gene paniek, weet dat fan die plooi niet moet veinzen en dat zijn hoofd niet helemaal fuzzy wordt van dat cijferwerk.

soit, ik kijk eigenlijk al uit naar het moment dat we daar buitenwandelen en gaan beslissen waar we een hapje zullen eten (tips?). ja, nu het nog kan en al. niet alleen wij, maar ook het gentse horecawezen zal het gevoelen zo binnen een paar maanden...

oh ja, het lief die heeft vandaag ook nog een sollicitatie!! duimen maar...

7.10.06

jawadde

*te*...*veel*....*onder de indruk*.... *van de omstandigheden*.

het is maar dat fan en gypsy gisteren, 6/10/2006 omstreeks 14u, hun pol gezet hebben onder een zogenaamd compromis.

vraagje: wat te doen met 'de content in gent' leuze? rijmt er eigenlijk iets op melle?

6.10.06

spannend...

blogverslaving op *uit* modus.

het belooft een drukke én spannende dag te worden. misschien breng ik morgen wel the one and only gypsy's goed-nieuws-show...



27.9.06

nog één dagje

morgen is het eindelijk zover. dan vindt het congres plaats waar ik mede verantwoordelijk voor ben. 'haten' staat niet bepaald in mijn woordenboek, maar in geval van dit soort bijeenkomsten dien ik me toch op zijn minst te gewagen aan uitdrukkingen als 'een hartsgrondige hekel hebben aan'. nog niet in het minst omdat dit soort gebeurtenissen wel eens, overigens dik tegen mijn zin, mijn hele zijn kunnen bepalen... het einde van de wereld is het niet hoor, alleen word ik er steevast zenuwachtig en a bit cranky door. nochtans zijn we goed voorbereid en heb ik alle vertrouwen in een goede afloop. vergelijk het met het typische onbehaaglijke gevoel dat je hebt, de dag voor een zwaar examen. het is een beetje flauw en het zou niet mogen, maar hetgeen ik op dit moment het meest naar verlang, is dat bevrijde gevoel dat ik ongetwijfeld zal hebben, morgenavond op de trein, op weg naar huis.

24.9.06

gypsy begeeft zich (noodgedwongen) in de grotemensenwereld

fijeuw, is me dat een weekje geweest. ik kondigde al eerder aan hoe dru-huk het zou worden deze maand. nu is er nog een kleinigheidje bijgekomen. keren we een week of wat terug in de tijd, toen lief vanop het werk belde. geen goed teken, dat doet hij enkel wanneer hij grumpy is en een niet aflatende drang voelt om al even grumpy huiswaarts te keren. dit keer bracht hij een boodschap, en neen, niet de blijde boodschap. hij had van onze landlord het bericht ontvangen dat zijn dochter in de nabije toekomst *ons* huis zou gaan betrekken. gene paniek, zei de man er nog bij, we gaan daar een klapke over doen, zodat we tot een afspraak kunnen komen waar iedereen mee kan leven... een termijn? neen, die kon hij nog niet geven. daarvoor zou hij eens met dochterlief moeten overleggen.
eerste gevoel: toink! en daar zo in de buik: stomp!
tweede: kakka!
derde: goh ja, misschien is het wel die spreekwoordelijke schup onder ons gat die twee tamzakken als fan en ikzelf meer dan een beetje nodig hebben... huren is namelijk geen optie, want zoals sommige mensen het zelf al gezien hebben, zullen wij ons maar heel moeilijk kunnen verbeteren voor de prijs die we betalen.
intussen wij naar praag alwaar wij onze zorgen vakkundig weggedronken hebben. een grote dankuwel voor het geduim mensen, het heeft wonderwel geholpen! het is een erg memorabele trouw geworden, en één van de zaligste city-trips die ik ooit al heb mogen meemaken. dat is evenwel stof voor een andere post.
vorige donderdag dan: back to business (ouch!). prangende vraag numéro uno: wat is nu eigenlijk ons budget? flink als we zijn, hadden we nog voor praag een afspraak vastgelegd bij de bank en immotheker. één klein probleem is dat ik geen kL**te begrijp van al die cijfertjes. nogal goed dat lief en schuunvoadre 1. analytisch gezien beter gerodeerd zijn, 2. deze mannen niet fysiek onwel worden van dat rekenwerk. van de financieën trekt gypsy zich alvast niet te veel aan. kwestie van het niet moeilijker en mottiger te maken dan het is.
want het gaat TOF en WIJS zijn die zoektocht, probeer ik mezelf toch voor te houden. dagboek-minded als ik ben en in het kader van deze toffe zoektocht heb ik alvast een knullig schriftje in elkaar gebokst én een overzichtsmap gekocht om alle ingewikkelde papieren systematisch op te bergen. jewel, we zitten boordevol goede voornemens.



gezien de tijdsdruk werden dan vrijdag een triljoen huisbezoek-afspraken vastgelegd. en intussen hebben we ook al mogen ontdekken hoe pokkeduur sommige kroten in gent staan.
samengevat zou ik de voorbije week-een-half omschrijven als: blik op oneindig en dooredoen... want ja, intussen wisten we nog altijd niet hoeveel tijd ons zou toegestaan zijn. vijftien telefoons (onze huisbaas neemt niet graag zijn telefoon op) en een week vol spanning later, wachtten wij het verdict knarsetandend en handenwringend af... de repliek: "oooh, sjust, moh da's nemeer nodig ze". wij opnieuw: "toink", "euhm qué???". enfin, ik had hem wel door de telefoon kunnen sleuren, zo van: "ge had ons nekeer nie kunnnen bellen of zo???". ah ja, neen, gij belt niet graag... goed, wij zijn zwáár opgelucht dat we niet uit ons huis vliegen. en, zo hebben we ontdekt, wij voelen ons klaar voor de huizenjacht, gladde makelaars, stijve notarissen en arrogante bankiers. we gaan er dus mee door.
niet dat het ooit mijn favoriete gespreksonderwerp zal worden, maar als jullie ooit iets hebben van: DAAR moet je ECHT op letten maar heeft niemand me ooit op voorhand verteld, laat maar komen :-) . en lieve vrienden, bekwaam uzelf in het spotten van huizen in het gentse -een deftige wishlist volgt later, nu ben ik het beu om erover denken en schrijven.
in the meanwhile: blik op oneindig en dooredoen! wish us luck!

8.9.06

gypsy labelt

dag lieve lezers, jullie hebben het misschien niet gemerkt, maar gypsy blogt vanaf heden iets geavanceerder. ik kan sinds gisteravond 'taggen'! het ontbreken van die optie bij de oude template was al van bij blogdag nr.1 een klein ergernisje... daarom dus de overschakeling van blogger naar betablogger.
ik heb wel al mijn postjes moeten herpubliceren. ik vermoed dat de drie(!) rss-abonnees daardaar al mijn berichten hebben binnengekregen als 'nieuw' (al ben ik dat niet zeker). if so: sorry! het is voor de goede zaak: ik heb labeltjes nu! kijk, daar rechtsonder...

4.8.06

dienstmededeling

mna een paar maanden zonder, zit ik weer met... flink als ik ben (een beetje in retard dat wel), heb ik gisteren de basehulplijn gebeld met de mededeling dat mijn telefoon al een maand of drie een beetje raar doet. om duistere redenen kon men mij niet bereiken vanop bepaalde nummers (het werk!), en ook ambetant was dat het antwoordapparaat enkel werkte bij gsm uit of gsm bezet. groot was de paniek van sommigen wanneer zij in plek van gypsy een madam te horen kregen met de mededeling: *dit nummer is niet erreichbar* en dat soort dingen. bij deze: dat is allemaal gepasseerd lieve mensen, want gypsy heeft met hulp van een basemadam alles opgelost!

30.6.06

allez hop ermee

allez, ik zal er dan ook maar aan meedoen. niet dat ik een hypervlotte pen heb. of dat ik de hoop koester dat half belgië mijn kriebeltjes zal lezen. of dat ik van mezelf verwacht dat ik hier met regelmaat kriebeltjes zal neerpennen. waarom dan? mmm, i dunno. betreft het één of andere onverklaarbare behoefte om hier en daar een kriebeltje te plaçeren? of ligt het aan het feit dat ik onlangs nog met enige weemoed moest denken aan de 'thought sheets' die de lerares engels me tijdens het uitwisselingsjaar in kansas deed schrijven? mja, het kan ook gewoon zijn dat ik geïnspireerd geworden ben door al die fijne blogs die ik bij mijn omzwermingen op het net (pas!) ondekt heb. jaja, ik beken: ik ben niet zo high-tech aangelegd. voorwaarde 1 om er mee door te gaan: de weg terugvinden naar mijn allereigenste blog :-) niettemin alvast bravo aan mezelf