joechoe!

geen idee waarom ik dit bloggerdink na al die tijd nog eens geopend heb. ow jawel, ik was op zoek naar die foto met mijn ma. om hem op als profielfoto op mijn facebookdink te zetten. dus daar hebt ge al die tijd gezeten, gypsy -of was het nu tvdv? euhm, zeg maar teun hoor.

meet: tvdv

het lijkt er sterk op dat mijn alter ego het overgenomen heeft.

(gypsy laat bij deze haar zéér welgemeende excuses overbrengen voor de non-activiteit hier en in het web 2.0 gebeuren!)

2007

owla, er is hier een geheel vrijblijvend stokje van pironik toegekomen! en zo wordt het toch nog lijstjestijd alhier.

3 artiesten die ik in 2007 leerde kennen

heb ik leren kennen in 2007, maar behoren daarom niet per se tot mijn favorieten: (1) mika, (2) gossip, (3) digitalism

in de categorie 'schandelijk om dit nu pas beter te leren kennen' : (1) editors, (2) the kills, en in het prille 2008: (3) beirut.

3 dingen die ik niet licht zal vergeten

(1) het kuis -en verhuisteam dat ons eind april bijstond, (2) de massa's liefde en vriendschap die me dit jaar te beurt vielen, (3) de Grote Veranderingen en alles-wat-dat-met-zich-meebrengt van de voorbije paar maand.

3 stommiteiten/blunders/schaamtelijkheden

(1) wegens zattigheid pletsen met mijn velo op die strategisch uitgekozen plek, ofte knal voor een overvol terras, (2) wegens lompigheid pletsen van het zulleke in dat toch wel vrij deftige café, (3) wegens totally no clue 20 km fietsen over een afstand van 8 km.

3 dingen waar ik trots op ben

oei, trots? op dingen? neen, zo werk ik meestal niet. het feit dat ik nu pas in de verte een ietsiepietsie beetje trots ben op de thesis die ik in 2002 afleverde, zegt genoeg. ik ga nochtans als fiere madam door het leven. of toch (1) iets waar ik geweldig trots op ben: mijn klein broerkes die ongemerkt plots fijne jongemannen geworden zijn. dat zij niet bepaald klein meer zijn, heb ik nu pas in de mot, ja.

3 gekochte dingen

ook op dat vlak viel in 2007 weinig te rapen. 2006 moet het grote aanschafjaar geweest zijn. toen werd gekocht (1) een superbike, (2) een ipod en (3) een huis.

doorgeven dan maar: hebben pierre, wim en christophe dit stokje al gekregen?

strange days

kent ge dat, zo met vanalles en nog wat bezig lopen en waardoor ge in één of andere bizarre twilight zone terechtkomt? zo één waar alles tegelijk vol en leeg aanvoelt. zo één waar ge content en triestig tegelijkertijd zijt? ewel, het is weer van dattum. no worries hoor peoples, zulke dingen gebeuren af en toe. en moeten blijkbaar gebeuren want zo slecht is het allemaal niet, hier in the twilight zone. maar dus daarmee dat het hier wat stillekens is. uit uw woorden geraken wanneer ge zweeft en botst, is nu eenmaal weinig evident. spijtig is dat eigenlijk. ge zoudt allemaal nog ne keer goed kunnen lachen. maar daarmee dus dat ik nog eens zeg: i'll be back, soener or leeter.

verjaardag

oei. er is hier precies een verjaardag in mineur in aantocht. ergens dit weekend ben ik er alweer een jaar op los aan het kriebelen -my god, die tijd gaat snel tegenwoordig. nooit gedacht dat er zo'n regelmaat in mijn postgedrag zou zijn. maar u heeft het ongetwijfeld al gemerkt, die regelmaat is sinds de verhuis iet of wat verdwenen.

en denk ik dan, heb ik misschien een beetje last van blogmoeheid? mezelf kennende zal het wel weer een of andere periode zijn. want als ik er even over nadenk, beschouw ik het hele bloggebeuren nog altijd als een superfijne aanvulling op ons sociaal leven. alleen is het zo dat ik niet altijd even graag achter een computer toef. en dat ik wegens omstandigheid al meer dan genoeg achter diezelfde computer zit... en ook beste mensen, voelt dat het hoofd van me weer eens tegelijk vol en leeg aan. het is maar dat u het weet.

gentse feesten: ze komen er aan

Dit is een oproep voor de mensen van Gent. En bij uitbreiding voor al wie het plan heeft opgevat om Gent enige dagen onveilig te maken, tijdens de Gentse Feesten…

We beginnen op Het Project met ons grote Gentse Feesten-offensief en daarvoor zijn we -net als vorig jaar- op zoek naar mensen die ons tijdens de Feesten willen versterken. Als fotograaf, als schrijver…iedereen is welgekomen. Er is heel veel te doen, dus we hebben een groot team nodig.

Je engagement gaat zover als je zelf wilt: je schrijft 1 of honderd artikels, maakt niet uit. Geef een gil in de commentaren!

doordat...

... ik de neiging heb elke post met 'pffff' te beginnen

... ik het redelijk druk heb

... mijn denken in beslag genomen wordt door allerhande, niet vermeldenswaardige ditjes en datjes

... het leven tegenwoordig soms iets heeft van een gigantische weidse vlakte (wat mij compleet onrustig maakt maar ik verder niet over uitweiden wil)

...mijn hoofd door dit alles vol en leeg tegelijk aanvoelt (en er dan weinig zinnigs uitkomt)

...

is het hier de laatste week nogal stilletjes geweest. het is maar dat u het weet. u merkt wel weer als die situatie zich wijzigt. gene paniek, i'll be back. soener or leeter.

gypsy en de kracht van het kuisen

toen ik gisteren ons ramen stond te kuisen -i kid you not, wacht nog eens voor zij die het niet geloven: toen ik gisteren de ramen stond te KUISEN, bedacht ik me opeens vanalles en nog wat. duuzenden, zeg maar tientallen blogideetjes dwarrelden er op los... bij deze: het is waar wat sommigen zeggen, bloggen ordent uw gedachten! yiha! maar intussen ben ik zo goed als al die hersenkronkels vergeten.

wel herinner ik me dat ik het zou hebben over de ongelooflijk wijze rondleiding in de boekentoren, georganiseerd door deze sympathiekerds. en dat ook ik een oproep zou moeten lanceren. ola, de stemronde is al gepasseerd, zie ik nu. shame on me. kunt u allen dan misschien heel hard duimen dat de boekentoren het haalt? oei, en dat voor een sint-amandsbergse.... campo santo is ook nog in de running hé.

over wonen in sint-amandsberg gesproken. rechtover ons wonen twee bejaarde koppeltjes. de vrouwtjes zien we slechts heel sporadisch verschijnen vanachter hun respectieve gordijnen, de peetjes staan op regelmatige basis op inspectie aan de voordeur. de ene staat er altijd goedlachs te wezen, de ander vind je twee dorpels verder met een bakkes tot op de grond. wat ik me zo bedacht toen ik hen beiden tijdens het kuisen (!!) zag staan, is dit: ik hoop zo hard dat we mogen eindigen als dat vriendelijke koppel; en niet als een verbitterde, verschrompelde, triestige mens. een goeiendag bij tijd en stond, een knik van herkenning, jawel dat kan het verschil soms maken...

en zo ging het maar door en door in dat hoofdje van me. miljaar denk ik dan, who needs yoga e.d.m.? laten we gewoon vanaf nu met z'n allen de ruiten kuisen. peace, love and understanding verzekerd! of werkt de kracht van het ruitenkuisen niet bij iedereen op eenzelfde wijze?

poging tot zelfportret

oei, ik geloof dat ik een beetje aan het zeuren ben met het zelfportretstokje dat ik zonet van pierre toegeworpen kreeg... een portret is het zeer zeker, en gypsy, allez ja, gypsietje staat er op. so far so good. alleen vrees ik in de verkeerde categorie van portretten terecht gekomen te zijn. is dit niet veeleer een familieportret? die madam, beste lezers, dat is immers mijn mama.

't is één van mijn favoriete foto's allertijden, en veel schoner dan de mooiste foto die ik ooit van mezelf nam of zal kunnen nemen, daarmee. sinds het vorige boemerangsgewijs teruggekeerd is, durf ik stokjes voorlopig niet meer door te geven. dat ik zeer nieuwsgierig ben naar een foto van elkeen die hier in mijn blogroll staat, vermeld ik geheel toevallig hé.

de vijf

gggrrr dag drie van opstaan met een keel als rookte ik gisteren een pak marlboro lights, of een halve pak belgam 20 op (1). neen geduld is geen gave die we van thuis uit meekregen (2). respect, tolerantie en naastenliefde en al wat je wil (3), maar vergeet geduld, kalmte en andere zen-gaven. zoals nu: we moeten er binnen enkele minuutjes vandoor en per se moet ik snel-snel nog een postje plaçeren. 'opjagen' must be my middle name. ola en zo komen we bij iets *raars* terecht. ontboezeming: engagement is iets waar gypsy het moeilijk mee heeft, toch in de zin van volhouden (4). er is al zoveel van moetens. en wonder oh wonder, wordt op deze blog toch gemiddeld om de twee dagen iets gepost. maar we moesten dus vijf dingen vermelden die je nog niet wist van mij. aha, waar we heen moeten? straks, beste mensen mogen wij bij de notaris een cheque op tafel gaan leggen met een getal op van zes cijfer. u wist het al, maar vandaag wordt het officieel, tegen pakweg 11u zult u ons de eigenaars van een huis mogen noemen(5)!!

et voila, zo weet u vijf dingen die u nog niet wist van mij. allez ja, denk ik toch. snel, snel stokje doorgeven... oeie ik moet er vandoor! smiling cobra, pierre en lou? een gastoptreden van gnoerft in de comments?

plat

mijn internet ligt plat... en dat zal wel efkens zo blijven. vanalles is er loos. dns-ip-router -zo'n chinees spreekt het lief wanneer hij het boeltje analyseert. de verbinding waarlangs ik werk is niet de mijne, en ik ben afhankelijk van anderen voor een oplossing. vandaar dat het een tijdje kan duren, en dat het hier misschien wat stilletjes kan zijn de komende dagen/tijd. heel af en toe lukt het wireless-gewijs (merci, nobele-onbekende-buurtgenoot-met-onbeveiligde-verbinding!). grappiger is dit hier. ga ik volledig mee 't akkoord (via).

update: mijn lief is fantastisch. niet alleen analyseert hij het hele boeltje, hij lost het nog op ook!!!

sms nostalgie

moh ziet dat hier liggen, zo wijs: een stokse op mijn erf! ewel pironik, ik zal eens zien wat er in mijn vooroorlogs geval-met-krak-in-scherm te rapen valt. oei, het zijn precies allemaal frullekes die allicht leuker/grappiger/cooler/whatever waren op het moment zelve. zo in de zin van: "ge had er eigenlijk zelf moeten bij zijn". maar wat gevraagd wordt, dat draaien wij. ziehier dus een selectie van berichtjes die ik al enige tijd met me meesleur... (in chronologische volgorde):

flip lekker verder, das leuk; 0) ik kan strakjes langskomen mr das pas binnen een half uurke. çava? (collega/vriend b., 11 februari 2005) ma jong, ik was echt wel aan het flippen. had ik de avond ervoor zitten prutsen met het computerscherm van de pc op het werk. vraag me niet hoe of wat, maar opeens stond dat spel op video-modus of zoiets? echte horror was het. het enige wat nog verscheen was een griezelig kadertje dat steeds maar over en weer ging... daarom die avond nog naar b. gebeld (en niet naar de echte computerman, die zou me namelijk zien komen hebben amaai), maar zoals ik al zei, moest nog tot de volgende dag gewacht worden om te zien of ik dat scherm finaal naar het walhalla voor pc-toebehoren gestuurd had. niet dus. mijn eeuwige dank gaat hiermee uit naar b.

Ben net buiten, was je nt vergeten ;-) alles perfect! 2 handjes en voetjes, hartje klopt regelm, 58mm, nekplooi ok, heel actief, opluchting!! x (vriendin t.limburg, 23 november 2005). ik word nog altijd helemaal week wanneer ik dat berichtje lees. zeker ben ik niet meer, maar ik geloof dat deze sms na de eerste echografie kwam. los van de euforie, weet ik nog dat ik dacht: nekplooi? wat valt er daar nu uit op te maken... enfin, doet er niet meer toe. het venteke in kwestie is intussen al een half jaar oud! oela en nu ik er aan denk, vriendjes van ons zitten vandaag bij de dokter voor hun eerste echografie. haha, dat er gestalkt zal worden vandaag...allez ja, ik bel ze eens vanavond.

we zijn zonet gentenaar geworden! :-) (mama, 21 december 2005). dat was een allusie op het berichtje dat ik zelf zoveel jaren terug stuurde... god knows hoe content ik was om niet langer in brugge gedomicilieerd te staan. en intussen nog meer blijdschap want lange en korte j. wonen knal naast de deur, samen met de mama die er regelmatig passeert. wat zal ik die nabijheid missen wanneer we naar melle verhuizen (mijn schoonma woont trouwens ook bij ons in 't straat).

derrick zijne sidekick heet harry klein, hol mal den wagen...groetjes en pas op voor [censuur] (mede toffe-toetser r., 11 augustus 2006). kwam na een hevige cafédiscussie. allez ja, cafetariadiscussie (we hadden er juist een partijtje squash opzitten). of neen, na een gesprek vol gefronste wenkbrauwen en gepijnigde tronies, want aaaaarghhhh, hoe heette de sidekick van derrick ook alweer?? bij deze dank u r. om me zo snel uit mijn lijden te verlossen die keer, om mij van dit levensbelangrijke antwoord te voorzien.

LOVE YOU XXX (fantje, 06 oktober 2006). ik zat toen alweer terug op het werk, en stond nog stijf van de adrenaline door dit hier.

Dag t.je, alles ok? Ik heb het boek van tante rosette toegestuurd gekregen. Als ik het gelezen heb, naar wie verzend ik het dan? Grtjs jan (neef jan, 11 oktober 2006). zie deze post -met dank aan pironik voor de mooie titel.

helabaatjes, ben te bereiken op xxx/xxxenzovoort. grtjs. (mama, 05 december 2006). je zou het niet zeggen maar dit bericht krijgt met voorsprong de prijs voor grappigste sms in mijn vooroorlogs geval-dat-altijd-uit-elkaar-valt. om een lang verhaal kort te maken: mama verliest gsm. gestolen/verloren?? dat weet ze niet. gokt op het eerste. doet aangifte bij de politie. krijgt enkele dagen later telefoon: wen em teruggevonn, komt em moar hoalen. krijgt echter enkel simkaart overhandigd. de telefoon zelf, die was blijkbaar tot moes herleid. der was nen camion of zo overgereden.... toen ik dit relaas even later aan de telefoon hoorde, kreeg ik nu toch ne keer de slappe lach! allez, da's toch pure slapstick. neen? goh ja, ge had er zelf moeten bij zijn hé.

oei ik ben er precies helemaal in opgegaan, in mijn oude berichtjes.... hoog tijd om mij van dat stokske te ontdoen. van lien had ik graag wat inside information gekregen uit de gentse wandelgangen, van aline meer van datzelfde en evt. ook woelige berichten uit het gentse nachtleven, en sir robin die mag ook zijn boekje eens open doen!

vergeten

oeje, helemaal over het hoofd gezien, en dit ondanks de toeters en bellen van een maand terug. ook van de aangekondigde ontboezemingen -à la gypsy luuuvvvs watching neighbours (!) -is precies niet veel in huis gekomen. mja, misschien is een tijdspanne van zes maanden net iets te kort en weinig betekenend daartoe. niettemin wordt het hoog tijd jullie te bedanken. want wat fijn vind ik het, beste bezoeker, dat jullie hier de afgelopen zes maanden gepasseerd zijn, dat sommigen onder jullie stil blijven staan bij mijn kriebels, en dat sommige lezers bij tijd en stond een comment plaçeren. u bent, zoals een stijn meuris het ten tijde van noordkaap zou gezegd hebben, een fijn publiek!

tijd voor poëzie

ontboezemingen zouden er komen deze maand... hmm. allez dan. gypsy is op sommige vlakken een cultuurbarbaar. zo heeft zij aan zichzelf moeten toegeven dat poëzie haar werkelijk niets doet. er is een tijd geweest dat zij dit beschouwde als een gebrek, in de trant van: 'allez, ge moet dat waarderen'. intussen beseft zij dat je als mens nu eenmaal niet door alles even hard geraakt wordt. anderzijds kan zij wel volledig uit haar dak gaan voor de domste dingen eerst. zie dat pulleke op de foto. dit kregen we overhandigd van de schoonmama in het kader van fans genezing. en wat daar allemaal op te lezen staat, beschouw ik dan wel weer als pure poëzie. ik laat jullie hier even meegenieten:

[het ziet er duust jaar uit, maar de titel luidt]: new american sport embrocation

[ondertitel]: voor velorijders en alle sportmannen

[verder staat er nog]: beste verkloek en pijnstillend middel voor spieren en zenuwen. Geeft kloekte en weerstand. Belet vermoeienis, flauwte en krampen. Geneest het zeer bij omgeslagen of vervrongen lid, [enz]

[gebruik]: de waarde van een koffielepel tot een soeplepel met de hand 2 tot 3 maal per dag goed invrijven of masseren.

[slogan]: zo krijgt in weinige dagen een nieuweling de kracht en taaiheid van een geoefende sportman.

prachtig toch?! 'beste verkloek', 'geneest het zeer bij vervrongen lid'! noem het de nostalgiefactor die soms zwaar kan heersen in mijn geval. en ziedaar een voordeel aan het bloggen, nl. de meest banale en oninteressante zaken kunnen delen met de wereld (nu ja, ik heb geen flauw benul van het lezersaantal hier). ik geloof dat het toch wel een van de redenen is waarom ik er al zes maanden lustig op aan het loskriebelen ben.

november = jubileummaand = feestmaand

stonden september en oktober 2006 soms tot vervelens toe in het teken van onze aankoop, dan zal hier de komende maand de viering van twee jubilee's regelmatig ter sprake komen. de ene is al wat gewichtiger dan de ander, en zal ongetwijfeld uitvoeriger gevierd worden -en dat komt niet alleen doordat de tijdsspannes gevoelig verschillen. ah ja, wat we te vieren hebben?

ewel, in de eerste plaats het bestaan van deze blog. eind deze maand zal gypsy er 6 maanden op los aan het kriebelen zijn. en dat verdient een beetje aandacht, niet? wel eigenlijk biedt het mij de gelegenheid dat kriebelen eens te evalueren, de pro's en cons op een rijtje te zetten, het hoe/wat/waarom te verantwoorden -wie weet verleidt het mij tot enkele ontboezemingen. een feestje valt evenwel niet te verwachten.

wordt wel uitbundig gevierd: de jubilee met mijn lief, ook al eind november! in dit geval vallen dan weer minder ontboezemingen te verwachten. dat ik mijn lieve fan doodgraag zie, en hij mij ook, behoeft weinig woorden. hoewel de feestelijkheden vooral plaats vinden buiten deze cyberspace, kan ook deze heuglijke viering niet onopgemerkt voorbijgaan... tja, wat gypsy's gedachten beheerst, is wat u te lezen krijgt.

gypsy blogt weer in normal size

normaalgesproken blogt gypsy vanop een voorhistorische laptop. het ventje bereikt met zijn vier jaar stilaan een gezegende leeftijd. op het werk kan ze daarentegen beschikken over een iets jeugdiger examplaar met een gigantisch plasmascherm. de goede verstaander begrijpt: het is altijd even aanpassen. in dit geval viel het wel heel erg op dat het large-lettertype gigantische proporties aanneemt op zo een scherm (zie hieronder, je kan er werkelijk niet naast kijken).

"wo-how, dat zijn echt wel koeien van letters", slaakte ik vanmiddag nog net niet uit op het werk. en omdat ik nu niet direct een prijs voor het allergrootste lettertype der vlaamsche blogs ambieer, is er nu reeds de gevierde terugkeer van de 'normal size'. hopelijk bekijken de meesten onder u deze blog vanop een gemiddeld scherm. ik besef namelijk dat de lettertjes er op een klein laptopschermpje wel echt mini uitzien, zo niet lastig om lezen zijn. ziedaar een eerste nadeel van de upgrade! zij die zich geroepen voelen een pleidooi af te steken voor het behoud van de grote letter, kunnen uiteraard hun verzuchtingen kwijt via het commentaar balkje.

gypsy labelt

dag lieve lezers, jullie hebben het misschien niet gemerkt, maar gypsy blogt vanaf heden iets geavanceerder. ik kan sinds gisteravond 'taggen'! het ontbreken van die optie bij de oude template was al van bij blogdag nr.1 een klein ergernisje... daarom dus de overschakeling van blogger naar betablogger.

ik heb wel al mijn postjes moeten herpubliceren. ik vermoed dat de drie(!) rss-abonnees daardaar al mijn berichten hebben binnengekregen als 'nieuw' (al ben ik dat niet zeker). if so: sorry! het is voor de goede zaak: ik heb labeltjes nu! kijk, daar rechtsonder...

allez hop ermee

allez, ik zal er dan ook maar aan meedoen. niet dat ik een hypervlotte pen heb. of dat ik de hoop koester dat half belgië mijn kriebeltjes zal lezen. of dat ik van mezelf verwacht dat ik hier met regelmaat kriebeltjes zal neerpennen. waarom dan? mmm, i dunno. betreft het één of andere onverklaarbare behoefte om hier en daar een kriebeltje te plaçeren? of ligt het aan het feit dat ik onlangs nog met enige weemoed moest denken aan de 'thought sheets' die de lerares engels me tijdens het uitwisselingsjaar in kansas deed schrijven? mja, het kan ook gewoon zijn dat ik geïnspireerd geworden ben door al die fijne blogs die ik bij mijn omzwermingen op het net (pas!) ondekt heb. jaja, ik beken: ik ben niet zo high-tech aangelegd. voorwaarde 1 om er mee door te gaan: de weg terugvinden naar mijn allereigenste blog :-) niettemin alvast bravo aan mezelf