22.6.07

redelijk confronterend

eergisteren, het was heet en op weg naar huis dacht ik zo: awel, een fris pintje alvorens ik mijn 7km naar huis fiets, da's nog ne keer een gedacht zie. en zo kwam het dat ik me die avond op het overvolle terras van de marimain placeerde.

het toeval wil dat daar een meiske zat dat ik met vaaggeweg bekend leek. en ja hoor, ze zei -redelijk wijfelend- 'hey'. dus raakten wij aan de klap, zij-ik-haar vriendinneke. het bleken studenten te zijn, een categorie des menschen waar ik me nog altijd verwant mee voel. of beter, voelde. niet dat ze niet sympathiek waren of zo, dat zeker niet. neen, de confrontatie met een verschillend tijdsbesef en het gevoel van ouder worden, welja.

groot was de verbijstering bij de twee dames toen ik kwam te vertellen dat mijn lief en ik goh ja, toch al een goeie zeven jaar samen zijn, en dat we een ons huis gekocht hebben. zij daarentegen spraken in termen van "en mijn lief en ik zijn al kweetniehoelang samen, vier maanden al jong". ook was het redelijk confronterend om te horen dat zij sinds 2005 aan den unief studeren -ik ben afgestudeerd in 2002. shit jong, the times they are definitely changing.

3 opmerkingen:

schoonzusje zei

Tja... dat kennen we... tussen 'mensen van uwe leeftijd' zitten (allez, dat denk je dan) en dan ontdekken dat ze je eigenlijk beschouwen als iemand die kweetnie hoe ouder is... zeker als ze dan weten dat ik mama ben... en ik kan mij nog zoooo goed inleven in 't leven van hen... Ach, we zijn jongeren met een zeker levensrijpheid aan het worden!!!

pierre du coin zei

De buurmeisjes noemden mij in het begin ook "meneer". Nu is het gelukkig al pieter geworden.
En toen zestienjarig nichtje vorig jaar sms'te op mijn verjaardag dat ik dubbel zo oud was al zij... Auw.
Aan de andere kant willen de neven en nichten op familiefeesten dat ik toch nog altijd aan de tafel van de jonge gasten kom zitten. Jui

gypsy zei

@schoonzusje: wohow, moi, een jongere met een zekere levensrijpheid ;-). als dat niet klinkt gelijk een bel.

@pierre: auw indeed, maarreuhm ik kan me ook troosten met het feit dat mijn broerkens altijd zagen om mee te gaan foerieren op kamp... zit ik daar dan tussen gastjes die de val van de berlijnse muur niet meegemaakt hebben (ook very shocking)